Een gekleurde draad, zo is het leven
De beelden van het Mooswief en Minckeleers aan de Markt representeren de tweepoligheid die essentieel is voor de stad Maastricht en haar geschiedenis: de prins en de bisschop, Onze Lieve Vrouwe en Servaas, vrouw en man, water en vuur …
Voor de duur van het Parcours 2010 wil Harold Schellinx beide tegenpolen in staat stellen om, voor het eerst in ruim 55 jaar, daadwerkelijk met elkaar van gedachten te wisselen, en – virtueel – even op elkaars plek te staan. Zich in mekaar in te leven. Om te communiceren. Hun communicatie (topoverleg) gedurende het weekend wordt gesymboliseerd door een gekleurde draad, die, in de vorm van een primitieve ‘bliktelefoon’ tussen de beide beelden, over een afstand van zo’n 100 meter, gespannen wordt. Hun – virtuele – verplaatsing wordt gerealiseerd door gedurende het parcours een soundscape gemaakt rond het Mooswief (‘water’) ten gehore te brengen bij Minckeleers en een soundscape gemaakt rond Minckeleers (‘vuur’) bij het Mooswief.
De beide, gecomponeerde, soundscapes vormen tezamen de bijdrage van Harold Schellinx aan de Klankatlas van Limburg.
