De Gestolde Tijd

Een zintuigelijke ervaring. De concertlengte, de trage ontwikkeling van de muziek, de non-verbale communicatie, de geur van etenslucht, het verblijf in een hangmat maakt dat het niets komt in het hoofd en lichaam. De Gestolde Tijd maakt het hoofd leeg en het lichaam traag. In de hectiek van het dagelijkse bestaan wil ik een rustmoment creëren door de tijd stil te zetten. Een innerlijke reis vindt plaats. De ochtendstond, aangekondigd door de vogels, gaat over in de hectiek van de dag. De klank van de schemering luidt de nacht in. De vertraging van het levenstempo maakt dat het publiek in een andere gemoedstoestand komt en de gevoeligheid van de zintuigen wordt vergroot. Deze gevoeligheid wordt gestimuleerd doordat het publiek niet mag praten en doordat er wordt gekookt op de binnenplaats. Geur is de vehikel van de gedachte. Het publiek is vrij om te doen wat men wil (behalve praten). Kort verblijf, lang verblijf, (een paar keer) terug komen, een uiltje knappen tussendoor. Om de concentratie en de individuele ervaring te vergroten heeft het publiek een eigen zit- c.q. ligplek.

In de prachtige omgeving van de tuin van het Natuurhistorisch museum duikt Bart van Dongen met
live electronica van zonsopgang tot zonsondergang in het fenomeen van de gestolde tijd: de beleving
dat de tijd opgehouden heeft te bestaan.

Tijdens de Gestolde Tijd verzorgt gastronomisch atelier en proeftuin EEN ZEE-EGEL*IN DE STORM
met gasteconomisch onderzoeker Henri Roquas het immortellenbanket – gerechtjes bereid van levende fossielen (organismen
die in hun oervorm soms honderden miljoenen jaren tot de aardse biota behoren).

Voor meer informatie klik hier

Bart van Dongen: concept en muziek
Henri Roquas: verzorgt het eten en drinken.
Jennek Geels: software