Een zoon weigert het marionettentheater van zijn vader over te nemen. Poppen laten praten interesseert hem niet, hij wil de mensen rechtstreeks toespreken. Maar helaas: hij is wel van goede wil, maar het ontbreekt hem aan woorden. In zijn wanhoop laat hij zich verleiden door de duivel en zijn boek, waarin alle woorden die men schrijft voor waar en oprecht verklaard worden. Gesterkt door zijn pact met de duivel trekt de zoon de wijde wereld in.

Voor zijn muziek bij De duivel beduveld leunt Thomas Smetryns aan bij de achtergrondgeluiden van het poppenspel, en de nevenklanken die horen bij de heel bijzondere vorm van dit stuk.

Lees de recensie van Bregt Van Wijnendaele op Cutting Edge.
Lees de recensie van Hans-Maarten Post op Utopia Parkway.